082

woensdagmiddag 25 oktober

Intussen weer tijd voor wat actie. Ik bel een vriend, die bij een grote uitvaartonderneming werkt. Ik vraag hem of hij straks na Huub's dood mij wil helpen met afleggen. Hij wil dat graag. Ik moet zijn werkgever bellen en doe dat. Ze komen binnenkort de boel doorspreken.

Begraafplaats en restaurant-voor-na-afloop gebeld: ook in orde.

De notaris gebeld. Die wordt afgeschermd door zo'n meisje ("Een tikpoes", zegt Huub) dat maar niet wil begrijpen wat de bedoeling is. "U moet maar even samen naar kantoor komen", vindt ze. "Nee meisje, dat gaat niet, mijn man is stervend en haalt nog maar amper het toilet." "O," zegt ze, "maar het is niet echt gebruikelijk dat een notaris aan huis komt." Zo gaat het nog even door. "Mag ik nou de notaris alsjeblieft zelf even spreken", vraag ik, want ik krijg genoeg van dit domme kind. "Kunt u het met mij niet af?", vraagt ze nog. "Nee," zeg ik, "ik heb echt genoeg van dit gehakketak met u." Stom gedoe. "Maar u moet begrijpen dat u zo'n huisbezoek natuurlijk wel apart moet betalen", zegt ze ook nog. Sodeju.

Maar de notaris is er niet, ik kan hem zelf niet spreken. Hij zal me terugbellen. Belooft het meisje.

achtergronden
alma
alma